شمس تبريز ايستاده مست و در دستش كمان‌تير زهرآلود را بر جان احمق مىزند « 1 » و شك نيست در كفر صاحب اين اعتقاد ، ومولوى به اعتقاد مريدانش در آخر به مرتبهء كمال رسيده ، و تمام هفتصد طبقه را طى نموده ، امام وهادى گرديده ، بلكه از آن ترقى نموده و به مرتبهء خدائى رسيده ، چنان كه تصريح به آن از شمس تبريزى گذشت . تذكره‌دعا و نيايش در مذهب صوفيه جمعى از صوفيان دعا را براى دفع قضا وبلا حرام مىدانند ، چنان كه مولوى گفته : زاوليا اهل دعا خود ديگرند * گه همى دوزند و گاهى مىدرند قوم ديگر مىشناسم ز اوليا * كه دهانشان بسته باشد از دعا از رضا كه هست دام آن كرام * جستن دفع قضاشان شد حرام « 2 » وحال آنكه اين منافى نص كتاب است ، مثل : ( ادْعُونِى اسْتَجِبْ لَكُمْ ) « 3 » و اخبار معصومين وطريقهء همهء مؤمنين ومسلمين « 4 » ، ومخالف اوامر

--> ( 1 ) تحفة الأخيار : 137 و 138 ( 2 ) مثنوى : 3 / 50 ( 3 ) الغافر ( 40 ) : 60 ( 4 ) تفسير درّ المنثور : 5 / 666 و 667 ، كافى : 2 / 466 ، براى اطلاع بيشتر به : المعجم المفهرس لألفاظ الحديث النبوي : 2 / 132 و 135 مراجعه شود